Lijfwacht

null
Zou je als lijfwacht mogen kiezen of je al dan niet Wilders wil beveiligen? De vraag kwam op bij het aanschouwen van het overwinningstafereel dat Geert en zijn maten vorige week vierden. Tijdens de overwinningsspeech was rechts een lijfwacht in beeld met onmiskenbaar een allochtone herkomst. Hij klapte niet mee, lachte niet, juichte niet. Hij was aan het werk: lijfwacht zijn. Hij keek de zaal in, maar zijn blik was niet die van opperste concentratie. Daar was ook geen reden voor. De commentator had tot vervelens toe herhaald dat iedereen voor binnenkomst gefouilleerd werd. Het publiek was kortom én verondersteld mateloos bewonderaar van Wilders én wapenvrij bevonden. De lijfwacht had nu ook nog tijd om mee te luisteren naar wat de blonde voorman van de PVV in zijn overwinningsspeech zei. Dat het een verzameling onzin was dacht hij wel, maar liet hij niet merken.
‘Strakke gezichten’ is vast één van de examenonderdelen om lijfwacht te mogen worden. Toen Geert echter melde dat nu het einde van Eurabia in zicht was, wendde de lijfwacht zich met een frons naar zijn speechende klant. Direct daarna was zijn gezicht weer in plooi. Was het toeval of werd het de lijfwacht inderdaad een moment te veel? Ik vond het een aangename voetnoot bij een gruwelijk verhaal op een hele lelijke verkiezingsavond.

Published by

Robert

Na lange tijd politiek actief te zijn geweest in Utrecht, een communicatieve en participtierijke omzwerving, ben ik nu bezig bij WIJ 3.0. Daar ging het opzetten van Wijkbedrijf Utrecht aan vooraf. Dar heb ik vanaf 2013 leiding aan gegeven. In 2015 is Wijkbedrijf mee gefuseerd met enkele andere Utrechtse organisaties tot WIJ 3.0. Gezamenlijk kunnen we meer betekenen voor iedereen die op een dood punt in zijn leven is beland, ver van de arbeidsmarkt is afgepakt en wil werken aan re-integratie en maatschappelijk herstel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *