Waterfietsen

Dezer dagen heb ik meer tijd om uit het raam te staren. Naar de witte waterfietsen die in de gracht onder mij dobberend op hun chauffeurs wachten. Voor al weer een trektocht, Oudegracht af naar de Vecht of Ledig Erf. Met alle regen deze week zat er weinig beweging in de waterfietsen, op dat dobberen na dan. Iets curieus viel mij desondanks wel op: bij veel tweetallen die een fiets huren en waarvan de één van vrouwelijke en de ander van mannelijke kunne is, neemt de vrouw altijd rechts plaats. Met deze wijze van noteren plaats ik het initiatief te veel bij de vrouw, zie ik. Dus moet ik zeggen: is de verdeling zodanig dat de men op de linkerstoel beland en de vrouw op de rechterstoel. Mijn verklaring is dat de tweetallen de fiets als pendant van de auto beschouwen en de man zich traditioneel geroepen voelt de zijde van het stuur te kiezen. Ook al is er aan zo een waterfiets geen stuur te bekennen. Ik gok er daarbij op dat de bewuste tweetallen bij wie ik dit verschijnsel zag al langdurig een relatie hebben waarin rollen ongemerkt maar vaak tot beider tevredenheid worden ingenomen. Ik kan er nu een politiek statement achter plakken maar dat doe ik niet, het is reces.